SVO studenten bezoeken biologische Angusfokkerij

SVO studenten bezoeken Poelzicht

Studenten van de SVO vakopleiding food in Goes bezochten de Biologische Angusfokkerij Poelzicht in ’s Heer Abtskerke. Onder begeleiding van hun praktijk vakdocent Adriaan van Moort kregen ze op de boerderij tekst en uitleg van René de Wilde en zijn vrouw Christine.  

Biologische Angusfokkerij Poelzicht was jarenlang een akkerbouw bedrijf, daarna werden er elf jaar lang Belgische Blauwe zoogkoeien gefokt. Christine en René stapten begin 2012 over naar het Aberdeen Angus ras. Het oorspronkelijke fokgebied van dit ras ligt in Oost-Schotland. De maatschap beschikt over een tiental locaties, merendeels in het bezit van natuurmonumenten en het Zeeuws landschap in het Heggengebied bij het dorp Nisse op Zuid Beveland.

Aberdeen Angus

In totaal begrazen de dieren zo’n 75 hectare weidegebied. Alle 97 koeien, stieren, ossen en kalveren hebben zo’n anderhalve hectare per dier tot hun beschikking. Poelzicht is het enige bedrijf in de regio dat geen gebruik maakt van bestrijdingsmiddelen of kunstmest. De koeien zijn zelf redzaam en eten dagelijks vele kruiden die in het weiland groeien. Op diverse plaatsen in het natuurgebied hebben de dieren hun eigen rustplaatsen gemaakt in de meidoorn heggen, waar ze dagelijks te vinden zijn bij zonnige dagen en minder last hebben van de vele vliegen. Enkele percelen worden gebruikt om de wintervoorraad aan te leggen. De Aberdeen Angus is een sterk natuurlijk ras die in de zomer en winter buiten kunnen lopen. De runderen van Poelzicht verblijven van november tot mei op stal in ruime potstallen. 

Weidegebied

De percelen achter de boerderij werden met steun van natuurorganisaties ingericht als weidegebied. Een perceel wordt begraasd door een aantal koeien met hun kalveren. Alle kalveren blijven een half jaar bij hun moeder die ze goed beschermt. Koe Evy weegt zo’n 400 kg en heeft in zes jaar tijd zo’n vier kalveren groot gebracht. Binnenkort wordt ze opgehaald door de slager uit Borssele en in Roosendaal geslacht. Daar wordt het vlees geportioneerd verpakt en diepgevroren. Een ander perceel telt een twaalftal ossen. Zij mogen de natuurgebieden slechts zo’n twee tot drie jaar begrazen, daarna gaan ze met de slager mee. Anders wordt het dier te vet en minder mals.

Biologisch

In de boerderijwinkel van Poelzicht bieden Christine en René een assortiment biologisch vlees van de eigen Angusrunderen, aangevuld met biologische kip en biologische eieren. Sinds 2017 maakt Poelzicht ook ambachtelijke kroketten en bitterballen van het vlees van de Anguskoeien. Deze producten worden onder andere in de friet kiosk van Adriaan van Moort aan de Houtkaai in Middelburg dagelijks bereid voor toeristen en passanten. 

René de Wilde levert zelf zijn biologische producten wekelijks aan een aantal boerderijwinkels, speciaal zaken en de horeca. Ook de klanten van supermarkt Jumbo in Heinkenszand kennen de biologische producten van Poelzicht.

 

Lees ook
FIA richt ondernemersvereniging op

FIA richt ondernemersvereniging op

De Food Innovation Academy (FIA) heeft de FIA-bedrijvenvereniging opgericht. Het doel van de vereniging is om samen met mbo- en hbo-opleiders binnen de FIA te voorzien in voldoende goedgekwalificeerde medewerkers in de food-productiebedrijven in de regio Rijnmond. Dit om dreigende tekorten tegen te gaan. Met de komst van de vereniging wil FIA richting...

‘Opleiding bereidt me voor op overnemen van familiebedrijf’

‘Opleiding bereidt me voor op overnemen van familiebedrijf’

Twintig jaar geleden begonnen haar ouders Vers Vleesboerderij Savelkouls, een boerderijwinkel met een varkensboerderij en slachterij. Lieke Savelkouls (25) ging eerst een andere richting op, maar na een tijdje begon het toch te kriebelen. Ze gaat het bedrijf alsnog overnemen en volgt daarom nu de opleiding Bedrijfsleider vers bij SVO vakopleiding food.

Decoratieve lakenvelder levert fantastisch vlees

Decoratieve lakenvelder levert fantastisch vlees

Parkrunderen worden lakenvelders wel genoemd omdat de koeien met de karakteristieke witte band om het lijf vroeger op landgoederen werden gehouden. De fraaie en weinig eisende dieren zijn geen spectaculaire melkproducenten maar gewild bij hobbyboeren. Fernand de Willigen houdt samen met zijn zoon Niek tachtig lakenvelders en verkoopt hun vlees aan huis.