NIEUWS | Slagerij Schell in Rotterdam was al een multiculturele mengelmoes voordat de term relevant werd voor beleidsmakers. De slagerij is nu in handen van de achtste Freek Schell en onderscheidt zich door alles, van bloed tot organen, van runderen, geiten en kippen te verkopen, schrijft de Volkskrant die een bezoek bracht aan de slagerij.
Slagerij Schell, de oudste slagerij in Rotterdam, heeft eigen vaste klanten met veel uiteenlopende culturen. Dit is representatief voor de havenstad met zo’n honderdzeventig nationaliteiten, schrijft de Volkskrant na een bezoek aan Slagerij Schell. In de slagerij kun je alles kopen wat bij het geslachte dier hoort, zo ook een varkenskop.
Personeel komt voor de klant en andersom
Het personeel van Slagerij Schell is een spiegel voor hun clientièle. Zo komen er klanten uit Portugal, Brazilië en Kaapverdië voor de Kaapverdiaanse Teresa. Klanten uit West-Afrika, Congo en Oost-Afrika komen speciaal voor Augustina uit Ghana naar de slagerij. Soon Peng is de brug tussen Schell en de Aziatische klantenstroom, die meestal gebrekkig Nederlands spreken.
Samenwerking met horeca
De slagerij heeft goede banden met horecazaken in de buurt. De eigenaar van een eetcafé haalde bijvoorbeeld twee zakken gehaktballen op. En de kok van een Mexicaans restaurant vroeg om varkenskonen voor de taco’s en schouderlappen voor de cochinita pibil (een langzaam gegaard varkensvleesgerecht). Hij beloofde later terug te komen voor de rundertong.
Een stukje geschiedenis
Momenteel is Freek de negende, na een accountantsopleiding, al werkzaam in de slagerij om deze op termijn over te nemen. Sinds Freek de eerste zijn veel andere oudste zonen genaamd Freek Scheel de vleesbewerking ingeschoven. Voor de huidige Freek, de achtste, was het dreigement van zijn vader om de zaak te sluiten nodig om er aan de slag te gaan.
Met hem begon de voorkeur voor de smeltkroes, in aanbod en personeel, maar zijn opa was daar al mee begonnen. Nadat de eerste generatie gastarbeiders uit Spanje en Italië vroegen naar mediterraans vlees, werden deze opgevolgd door Turken en Marokkanen die veel vroegen naar geiten- en lamsvlees. Zijn vader heeft een grill neergezet voor de Argentijnen aan het werk in de haven en toen de Antillianen en Surinamers naar Rotterdam kwamen, werd het assortiment verder aangepast. En ook de Chinese klanten mogen niet vergeten worden.
Rotterdam in een notendop
Zo is Slagerij Schell uitgegroeid tot een mengelmoes van culturen, schrijft de Volkskrant, dat is terug te zien in hun klanten, personeel en assortiment. De slagerij heeft veel veranderingen in de stad meegemaakt en moet daar ook in meegaan. Ook hebben ze veel vaste klanten die meerdere generaties aan ‘Freken’ hebben gekend. Slagerij Schell is Rotterdam in een notendop.
Bronnen:
