BLOG | Het is het beeld van de tegenwoordige tijd: slagerijen worden overgenomen of verdwijnen. Helaas is troonopvolging in de slagerij meer uitzondering dan regel. De jeugd is veranderd, denkt anders en maakt vaak een keuze die nog wel te begrijpen is.
Zelfs mijn vader, slager in hart en nieren, raadde mij de vleeswereld al af. En dat was zo’n veertig jaar geleden. Ik hoor zijn woorden in al de gedachten die ik nog steeds aan hem heb: vroeg je nest uit, nat en koud, kneiterhard werken voor niet al te veel geld. Toevallig was dat nou net wat ik wilde, en geld was geen drijfveer. Als je goed bent, word je beloond. Het is een kwestie van doelen stellen om de beste te worden.
Maar wat is nu eigenlijk de toekomst van de slager en zijn winkel? Moet je vernieuwen, openstaan voor vega en zelfs veganisten? Al denk ik dat die laatsten het handvat van de deur niet snel vastpakken. Zelf loop ik al jaren met het idee rond om nog eens een slagerij met lunchroom of restaurant te openen. Zou dat toekomstbestendig zijn? Een plek waar je vlees kunt kopen én eten, gezellig samen zijn en de reuring van het slagersvak beleven.
We kunnen nog zoveel ideeën opperen, maar zonder aanwas groeit er niets. Al jaren roep ik dat we het vak ‘sexy’ moeten maken, aantrekkelijk voor de jeugd die de kans krijgt om in de schijnwerpers te staan. Er zijn verschillende buitenlandse evenementen op het gebied van vlees snijden en presenteren. Vele landen doen eraan mee, maar het land dat zoveel goede slagers heeft voortgebracht, schittert door afwezigheid.
Ik kan me er druk over maken, en dat doe ik dus ook. We hebben een prachtige slagersorganisatie die de sleutel in handen heeft. Ik heb al vaak een voorzet gegeven; nu is het wachten tot iemand de bal in het doel schiet.
Deze blog hoort bij Vleesmagazine | editie 7-2025. Het thema van dit nummer is Slagerij van de toekomst. Abonnees kunnen alle artikelen ook online lezen. Nog geen abonnee? Sluit dan een abonnement af.