Melvin volgt de opleiding Medewerker Slagerij. Met zijn 33 jaar is hij de oudste van zijn klas en daar zit een verhaal achter. De Twentenaar kampte bijna twintig jaar met een verslaving. Na een maandenlang verblijf in een kliniek werd hij, zoals hij het zelf zegt, ‘in één keer’ clean. “Daarna werd het tijd om iets met mijn leven te doen”, vertelt hij met een lach.
Van verslaving naar vakmanschap
“Iemand die ik kende van mijn afkicktraject bracht me in contact met slager Bram Knol. Hij zocht een leerling en wilde me graag een kans geven. Mijn vader en opa waren ook slager, dus het heeft zo moeten zijn.” Melvin liep een dag mee in de slagerij en wist meteen genoeg. “Ik zei: als het mag, kom ik morgen weer terug.”
Inmiddels werkt hij alweer anderhalf jaar voor de slagerij in Wierden. Hij begon als worstenmaker en werkt nu aan de toonbank. Ondertussen droomt Melvin al stiekem van een eigen slagerij, misschien wel onder de hoede van Bram. “Hij heeft me naar SVO gestuurd”, vertelt Melvin. “Om de kneepjes van het vak te leren. Daar ben ik hem echt dankbaar voor.”
Serieus en relaxed
Binnenkort is hij klaar met zijn opleiding. Dan wacht voor Melvin de opleiding Slager Niveau 3. “Ik ben met nul begonnen”, zegt hij. “Nu herken ik verschillende vleesdelen, en weet ik hoe je vlees moet controleren, verwerken en bewaren. Ik heb een geweldige docent, dat motiveert enorm. Vroeger had ik niets met school, maar nu geniet ik er echt van. Vooral vanwege de kennis en sociale contacten.”
“De rest van de klas bestaat uit jonkies en dat geeft een leuke dynamiek. Het is serieus, maar ook relaxed: soms komen we niet meer bij van het lachen.” Die sociale factor vindt hij ook op zijn werk. “Ik heb mijn leven terug”, zegt Melvin. “De Melvin van vroeger speelde 24/7 verstoppertje. Nu spreek ik alles en iedereen. Dat is wat werk en school met me doen!”
Deze blog hoort bij Vleesmagazine | editie 3-2026. Het thema van dit nummer is Kalf. Abonnees kunnen alle artikelen ook online lezen. Nog geen abonnee? Sluit dan een abonnement af.


