Volop lente

Het is volop voorjaar en dat is voornamelijk te merken aan de dames. Ze hebben last van nesteldrang. Miranda is vol van haar aanstaande huwelijk, Suzanne gaat binnenkort samenwonen en Lisa is smoorverliefd en wil graag elke vrije minuut bij haar nieuwe lover zijn. Ik zit daar tussenin, en laat het vrolijke gekwetter maar over mee heenkomen met de gedachten: prachtig, en word gelukkig allemaal, het is zo kort die lente.

Zoals elk voorjaar hebben we een andere kleur polo en een ander schort. Mijn Hilda heeft het wassen van deze outfits op zich genomen om zo geen kleurverschillen te krijgen en om het spul heel te houden. Verleden jaar was er een medewerkster, hoe ze het presteerde weet ik niet, maar haar polo was zo verwassen dat het een doorkijkblouse was geworden. Prima in het genre warm vlees, maar niet in het koude.

Verder heeft mijn vrouw een probleem en ik zal het u uitleggen. Bij het marineren hebben de dames vaak even een plastic schortje voor. Desondanks hebben die jongelui van de mobiele brigade vaak ernstige marinadevlekken. Zo ook afgelopen zaterdag. Ik zette een nieuw meisje aan het schilderen van de filetlapjes. Het lieve kind was nog geen kwartier bezig en ze had de marinade al achter het oor en op de rug zitten. En die marinade is nou het probleem van mijn vrouw: ze kan het zo moeilijk uit bedrijfkleding krijgen. Heeft u tips? Mailt u mij. Ik weet zeker dat meer collega's dit probleem hebben, Tips vanuit de wereld waar het vandaan komt, zijn ook welkom. In het volgend nummer van Vleesmagazine kom ik er op terug.

Naar aanleiding van een reportage in het blad Bakkerswereld over social media en het tiwtteren, heb ik mijn ook op glad Twitter-ijs begeven. Ik geloof wel dat u kunt lachen als u mijn op Twitter volgt, want ik ga nogal eens in de fout, Maar ja, daar leer ik weer van, en soms ben ik liever éven dom. Dat is beter dan het je hele leven te blijven. Twitter @SlagerJanJoosten.

Het gaat u naar den vleze.
 

Jan Joosten