Het rookworstseizoen is maar net begonnen, of een klant vraagt: ‘Slager, heeft u rookworst van De Roller?’ Nee mevrouw, wij hebben alleen onze eigen met Goud bekroonde rookworst.’ ‘Jammer, mijn kinderen willen alleen de worst van de Roller.’ ‘Maar onze worst is ambachtelijk en wordt tweemaal per week vers gemaakt en dan gerookt boven een bedje van beukenhoutsnippers afgedekt met eikenmolm zodat het vuur echt lekker ligt te smeulen totdat de rook de worst goudbruin kleurt.’ ‘Ja slager, ik snap het, maar andere worst willen ze niet’, en weg is ze. Beduusd kijk ik haar na, en dan vol ongeloof naar onze afgewezen rookworsten die er goud glanzend bijliggen om zo in te bijten. Waarom nog de moeite nemen om ze liefdevol op te poetsen met een paar druppels echte slaolie als dat toch niet gewaardeerd wordt. De onmacht maakt zich van mij meester, het eergevoel naar de knoppen want wij maken en verkopen toch de lekkerste of niet soms?
Meerdere merken
Wat een arrogantie, en is die nog wel van deze tijd? De consument ziet ons als een speciaalzaak, maar zijn we dat wel? Met één soort rookworst? Ander speciaalzaken zoals tabak-, kleding- en kaaswinkels hebben naast hun eigen merk meerdere merken onder één dak.
One-stop-rookworstwinkel
Wij hebben de beroepseer in deze, na veel discussie, aan de kant gezet. Want het gaat toch ook om de negotie, en je geeft het niet weg. Dus verkopen we sinds kort zes verschillende soorten rookworst onder het motto one- stop-rookworstwinkel. Het versterkt onze marktpositie en er wordt toch aan verdiend. Ter ondersteuning hebben wij een groot spandoek aan de zijkant van de winkel laten aanbrengen met een sfeervolle rookworstafbeelding en een duidelijke uiting van enige rookworstspeciaalzaak. In het voorjaar weten we of het experiment geslaagd is.
Otto loopt langs de winkel met een worst van de overbuurman in zijn hand, en zwaait joviaal naar mij. Moeten wij die worst ook nog in het assortiment opnemen, om hem over de drempel te krijgen, flits het door mijn hoofd. Er zijn grenzen, maar als het een succes is, weet je het maar nooit...
Jan Joosten
schoenmaker blijf bij je leest.
veel succes.