Ik heb u eerder verteld dat klanten het op prijs stellen om met bijzondere gelegenheden een kaartje te ontvangen. Elke keer als er iets is dat aandacht verdient, hebben we een kleine discussie welke kaart zonder een zwarte rand het best past. ‘Heb je niet een kaartje met wat lekkers erop, een feestelijke tafel of iets van een nostalgische slagerij?’ Ik denk dat meer collega’s daarom verlegen zitten.
KNS/Keurslagers/Versplatform: ontwikkel een setje wenskaarten en uw leden kunnen hiermee uit de voeten! Waar ik niet mee uit de voeten kan, is het fenomeen ‘garagecatering’. Met weinig kosten en belachelijk lage prijzen is er bij ons in elke buurt wel iemand mee bezig. Ze krijgen vaak ook nog een starterskrediet van een bank. Niet lang geleden moest je bij de bank de papieren tonen van vakbekwaamheid en handelskennis om kredietwaardig te zijn. En als je een zaak begon, moest alles worden goedgekeurd, vastgelegd in de vestigingseisen van de Warenwet. Anno 2011 kun je zonder iets beginnen, je rommelt maar lekker. Wie controleert jou als je geen KvK-inschrijving hebt en de buurtbewoner vertrouwt de leverancier op zijn blauwe ogen omdat het ‘lekker goedkoop’ is? Het gaat een keer mis, daar kunnen we op wachten. Is de volksgezondheid bij deze wildgroei niet in gevaar?
Over wildgroei gesproken. Door serviceclubs die geld inzamelen voor een goed doel, een nobel streven, word ik ook weer gevraagd om te sponsoren. Ik denk weleens dat er altijd geld aan een ander wordt gevraagd, maar andersom zijn zij vaak niet thuis. ‘Jan, sorry, maar ik heb onze jaarlijkse personeelsbarbecue laten verzorgen door een cateraar. Lekker makkelijk en de kwaliteit kan iets minder zijn, maar dat proeven onze medewerkers toch niet.’ Dan moet je daar ook je sponsoring weghalen, opper ik. ‘Jan, maar die komt niet van hier, die heb ik via het internet.’ Wij hebben nu een oplossing gevonden! Bij twee bedrijven hebben de opdrachtgevers bij de cateraar geëist dat het vlees bij ons vandaan moet komen. Op deze manier doet de cateraar waar hij goed in is en de slager kan volop zijn ei kwijt en zich concentreren op wat van hem wordt verwacht: scoren.
Het gaat u naar den vleze,
Jan Joosten
