De column van Jan Joosten van 15 februari. Jan neemt zich voor geen cadeaus meer te geven aan klanten bij heugelijke gebeurtenissen en jubilea. Deel uw ervaring met Jan Joosten.
Eén van mijn opleidingsbedrijven was destijds Keurslager Jan de Kruif in Ede. Deze vakman had in mijn ogen naast zijn vrouw nog drie grote liefdes. Ten eerste was hij worstmaker pur sang. Hij had een enorme liefde voor dit onderdeel van het vak. En niet zonder resultaat getuige de vele prijzen die hij won op vakwedstrijden in binnen- en buitenland. Daarnaast was hij sigarenliefhebber. Hij rookte in de kamer en in de keuken. Overal lagen peuken.
Ten derde was hij een geboren hovenier. Elke vrije minuut was hij in de gigantische tuin achter de winkel te vinden. Daar groeide en bloeide een prachtige compositie van planten en struiken.
Baby
Als Jan de Kruif hoorde dat een klant een baby had gekregen, kreeg de kersverse vader een paar biefstukken mee met de felicitaties en een prachtige bos bloemen uit eigen tuin.
Op een goede dag kwam meneer Noorman trots vertellen dat zijn vrouw was bevallen van een wolk van een baby. Jan de Kruif feliciteerde de man uitgebreid, maar gaf dit keer geen biefstuk en bloemen mee. Nadien vroeg ik hem daarnaar. ‘Jan, ik geef niets meer omdat ik veel mensen die ik bij een gelegenheid iets heb geven niet meer in de winkel zie.’
Ben
Ben is vaste klant bij ons sinds hij in Barneveld woont. Hij gaat er prat op dat hij binnenkort 25 jaar klant bij ons is. Vanaf de eerste dag dat hij in Barneveld neerstreek, koopt hij zijn vlees in onze winkel. Tussen neus en lippen door laat hij doorschemeren dat hij toch op zijn minst een rollade verwacht voor dit jubileum.
Na intern overleg besluiten wij hem een vleesschotel cadeau te doen. U raadt het al. Nadien hebben wij Ben al een jaar niet meer in de winkel gezien. Opeens klinken de wijze woorden van de oude De Kruif weer helder in mijn oren. ‘Jan, als je een klant wat geeft, zijn ze hun vrijheid kwijt. En op dat moment voelt de klant zich verplicht om bij je in de winkel te komen. Of je nou veel of weinig geeft, het is toch nooit goed.’ Zo was het ook met Ben, bleek later. Via via ben ik te weten gekomen dat hij te karig bedacht was voor het 25 jaar trouwe klant zijn.
aan uw verhaal te horen meneer Joosten zijn jullie er allebei een beetje krampachtig mee om gegaan.
de een verwacht wat of dwingd het zelfs af en u voelt zich schuldig als je er niets aan gedaan hebt.
heel begrijpelijk!
Mensen zijn rare wezens,wat mij wel altijd opvalt dat ze altijd aandacht willen hebben.
het is best wel een rare oorzaak dat een klant weg blijft om dat je ze iets gegeven hebt vindt u niet??
misschien volgende keer een proeverij houden omdat mevrouw x iets speciaals met uw bedrijf heeft zij mag dan iedereen uitnodigen en mevr.x heeft volop de aandacht (maar uw winkel meer)allemaal even wat lekkers gelikt of gesmikt en u heeft een goeie reclame geflikt! wat kost een huis aan huis folder wel niet ? na zo'n aktie kunnen ze toch niet weg blijven??
maar hoe je het ook doet om de vreemdste redenen doe het soms niet goed,.............we zouden de gedachten van onze klanten moeten kunnen chekken............ nee toch maar niet dan wordt het nog complexer
verder wens ik u en de uwen veel wijsheid. Maar ik kom nog even terug op het begin..........van mijn betoog..................Wat niet uit het hart komt zal een ander hart niet raken..............met andere woorden laten we de dingen spontaan blijven doen dus blijf gerust iets weggeven maar niet krampachtig trouwens ik jullie als spontaan!!