De discussie over een verbod op ritueel slachten is nog lang niet ten einde. Het akkoord dat een meerderheid van de Tweede Kamer heeft bereikt over een verbod op onverdoofd ritueel slachten, zal in de praktijk onwerkbaar zijn.
Want, als het aan de Kamer ligt, wordt onverdoofd slachten verboden, maar daarop kan een uitzondering worden gemaakt voor slachtmethodes die aantoonbaar geen extra dierenleed veroorzaken. Zo'n compromis is vragen om moeilijkheden, bovendien voor slachterijen ondoenlijk. Volgens Ronny Naftaniël van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) was het oorspronkelijke voorstel van de Partij voor de Dieren discriminerend omdat het geen enkele ruimte liet voor religieuze groepen. 'Het is een stap vooruit dat het voorstel in zijn naakte vorm van tafel is. Maar het huidige plan zal moeilijk werkbaar zijn. Hoe wordt dierenleed gemeten, en welk dierenleed precies? '
Ook voorzitter Jos Goebbels van de Centrale Organisatie voor de Vleessector (COV) laat weten dat het politieke besluit preciezer moet worden omschreven om oeverloze discussies te voorkomen. Aan het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie de taak om die duidelijkheid te scheppen. Maar zover is het allemaal nog lang niet. Ook de Eerste Kamer gaat zich nog over het wetsvoorstel buigen. En pas als de Senaat heeft ingestemd met het voorstel van de Partij voor de Dieren, beslist het kabinet of het de wet überhaupt gaat uitvoeren! Vicepremier Maxime Verhagen heeft laten weten dat hij 'daar nu totaal niet op vooruit wil lopen.' Waar de vleesbranche aan toe is, weet dus niemand. En de islamitische slagers? Die voorzien vooral dat vlees van ritueel geslacht vee straks veel duurder gaat worden.
Als gevolg van het verbod - dat er uiteindelijk in een of andere vorm toch wel zal komen - zal veel vlees uit het buitenland worden gehaald en dat betekent een stijging van de prijzen. Maar het grootste probleem komt toch te liggen bij de bewijslast. Hier gaat nog veel getouwtrek volgen. Om in de terminologie te blijven: een halfslachtige oplossing.
Edwin Rensen
Dit commentaar verscheen eerder in Vleesmagazine van juli 2011
