Hoi Tobias,
Anti-vleeseters hebben het altijd over ‘vrolijke kalfjes’ of ‘blije biggen’. Daarmee geven ze dieren menselijke eigenschappen. Maar kunnen kalfjes wel vrolijk zijn, of biggen blij?
Volgens mij is een dier ‘gelukkig’ als het eten en drinken heeft en geen pijn lijdt. Zou een kip bedroefd zijn omdat zij geen daglicht ziet? Ook als zij niet eens weet wat daglicht is? Of is zij ‘happy’ omdat ze elke dag in een warme stal zit, dichtbij haar soortgenoten en elke dag haar voer en drinken krijgt? Als een kip 42 dagen oud wordt, wordt ze dan verdrietig dat ze niet langer heeft geleefd? Een kip kan dit alles toch niet beredeneren?
Dialoog
Ik ga gewoon verder met ons dialoog ondanks dat de reacties van diverse van jouw vegavrienden mij wel eens doen twijfelen of het nut heeft.
Ik ben dit weblog met jou in juli begonnen om een open dialoog te hebben over de voors en tegens van vlees eten of veganist zijn.
Het was – zo heb ik het ook in het begin omschreven – uitdrukkelijk de bedoeling om begrip te kweken voor elkaars standpunten en te leren te begrijpen waarom de een voor A kiest en de ander voor B.
De vorige keer schreef ik dat een aantal van jouw argumenten mij tot nadenken hebben gezet. Ik ben het nog steeds niet eens met de manier waarop veganisten vleeseters tot de grootste boemannen van de wereld maken, maar ik vind het wel mooi hoe jij in het leven staat. Er is inderdaad niets mis met het streven naar een betere wereld voor mens en dier.
Onfatsoenlijk
Ronduit teleurstellend vind ik echter de reacties van jouw vegavrienden op mijn argumenten en standpunten. Niet alleen hier – hoewel de mensen die mij rechtstreeks mailen wat vriendelijker en opbouwender reageren dan anderen – maar zeker op vegetarische websites waar gereageerd wordt op ons blog, wordt ik meer dan eens met de grond gelijk gemaakt.
Hou me ten goede, ik slaap er geen nacht minder om. Maar de reacties die ik daar lees, bevestigt mij in mijn oordeel dat (veel) veganisten en vegetariërs onhebbelijk en narrowminded zijn, zich superieur voelen, maar erger nog: geen greintje fatsoen hebben.
Zonder dat de mensen mij kennen, worden harde oordelen over mij geveld. Ook op uiterlijk gerichte beledigingen (“met die dikke kop van haar” b.v.) zijn meer regel dan uitzondering.
Toen ik schreef dat ik overwoog om ook een vleesvrije dag in te voeren in ons gezin, werd ik weggehoond. Waarom? Dit weblog is bij mijn weten de eerste ter wereld waar een overtuigd vleeseter een open dialoog voert met een veganist. Een betere wereld creëer je toch met dialogen? En ik ben toch als vleeseter begonnen met de dialoog open te breken? Maar kennelijk is dat voor veel van jouw medestanders niet voldoende.
Respect
Ik ben blij met jouw bijdragen aan het weblog, maar ik vraag mij soms af of het wel zin heeft als jouw achterban zo - soms – agressief en onfatsoenlijk blijft reageren. Ik vraag mij ook af of dít dan de mensen zijn die míj vertellen dat zij voor een betere wereld zijn.
De directeur van Wakker Dier, Arthur Wiltink verwoordde het vandaag mooi op onze website: ‘Je kunt geen respect eisen jegens dieren als je zelf geen respect toont voor anderen’.
Tot slot tóch nog een vraagje: Stel, stél dat bewezen wordt dat dieren in de bio-industrie niet lijden en dat vleesproductie het milieu niet aantast. Is het dan wel goed dat ik vlees eet?
Ik hoor, ondanks alles, graag weer van je,
Groet
Caroline
