Beste Tobias,
De inhoud van je blog heeft mij aangenaam verrast. Je toon was een stuk milder dan in je vorige blogs, waarvoor mijn dank. Maar daardoor maak je het wel moeilijker voor mij om een goede riposte te schrijven. Hieronder een kort antwoord.
Jij hebt het over dat moeder natuur of een superbacterie onze gewoontes, waaronder vlees eten, gaan veranderen. Veel academici denken dat het geen superbacterie wordt die de wereldbevolking zal uitdunnen, maar een gemuteerd virus. Mijn mening over de toekomst van de wereldbevolking is dat als binnen nu en vijftig jaar de laatste betaalbare olie uit de grond wordt gehaald, alles weer in orde komt. De opwarming van de aarde komt tot stand en de wereldbevolking zal door het gebrek aan alternatieve energiebronnen ongeveer halveren. En met die halvering worden veel problemen opgelost, waaronder de opwarming van de aarde, het gebrek aan water, land en nog wat zaken die door overbevolking veroorzaakt worden.
Als je de bovenstaande - zeer waarschijnlijke - energietheorie gelooft, is het niet zo slim dat we fossiele energiebronnen proberen te rekken door te besparen op energie. Als het wegvallen van fossiele brandstoffen de oplossing is voor de komende duizend (?) jaar, zou ik zeggen, zo snel mogelijk die fossiele brandstoffen opstoken. Dus subsidies geven voor energieverbruik in plaats van energie te besparen.......
Jij schrijft dat jij geen groene revolutie aan de horizon ziet. Ik denk dat er wel een groene revolutie aan de gang is. Langzamerhand beseffen zelfs de mensen die genetisch gemodificeerde producten haten, dat er ook voordelen zitten aan die producten. Om er eentje te noemen: een veel hogere opbrengst per hectare. Wist je trouwens dat 'pure' soja en rijst alleen lonend is op goedkope landbouwgrond ? En dat die goedkope landbouwgrond met name gevonden wordt in de periferie van de regenwouden ? Als consumentenorganisaties wat minder hysterisch deden over toepassingen van genetische kennis, dan zag de wereld er al een stukje beter uit.
En met deze opmerking sluit ik alweer af. Jouw laatste blog zie ik als een handreiking. En die neem ik graag aan. Want ik denk dat als wij, de vleeseters en de vegetariërs, inderdaad de handen in elkaar slaan, wij betere resultaten boeken dan als we ieder met oplossingen komen. Als realisten, wel te verstaan. Want over onze idealen worden we het waarschijnlijk nooit eens.
Maar voordat wij (jij en ik) oplossingen aandragen, moeten we bepalen wat de probleemstelling is. Wat denk je van de volgende omschrijving ?
De wereldbevolking is na de industriële revolutie (eind 18de eeuw) explosief gegroeid van ongeveer 600 miljoen mensen tot ongeveer 7 miljard. De afgelopen 70 jaar hebben consumenten hun eetpatronen aangepast, eerst in de USA en West-Europa, daarna de rest van de wereld. De wereldwijde consumptie van vlees is met name in de afgelopen jaren, toen de middenklasse in de BRIC landen zijn gaan groeien, toegenomen. De verwachting is dat die tendens zich zal voortzetten. Dus wereldwijd meer vleeseters. De vee- en vleessector zal proberen aan die groeiende vraag te voldoen, net zo als zij dat de afgelopen tientallen jaren heeft gedaan.
Maar daar wringt de schoen. De westerse consument wil het liefst vlees van een dier dat een goed leven heeft gehad. Maar juist door de groeiende vraag zal de veeteelt intensiveren. Intussen is er een twee - of zelfs driedeling gaande: Biologisch vlees voor een veeleisende bovenlaag, een tussensegment voor de middenklasse en 'goedkoop' vlees voor de onderlaag. In dit groeiscenario zijn er voldoende issues: De uitstoot van methaangas, dierenwelzijn, duurzaamheid, gebrek aan vruchtbaar land en water. Een ander probleem is dat 'de veehouder' niet bestaat. Voor elk megabedrijf met miljoenen kippen, zijn er 1000 veehouders die letterlijk moeten leven van minder dan 100 kippen. Ook kan vlees niet los gezien worden van de consumptie van melk en eieren. Een ander punt van zorg is de voederconversie, want hoogwaardig plantaardig eiwit (zoals soja) gebruiken als veevoer, kent veel nadelen.
De voor- en tegenstanders van vleesconsumptie staan lijnrecht tegenover elkaar. De tegenstanders zien mensen met een eeuwenoud beroep als dierenbeulen, de voorstanders moeten niets hebben van de emotionele dierenvrienden. En de consument wordt heen en weer geslingerd tussen zijn gevoelens en de inhoud van zijn portemonnee.
Ben benieuwd naar je reactie,
groet, Jack
Ga hier naar alle afleveringen
