‘Ik begin elke ochtend om half zes en ben 's avonds rond zes uur klaar. Maar tien jaar terug begon ik om vier uur en werkte ik door tot acht, negen uur. Het was toen veel drukker, ik slachtte veertien koeien en twintig varkens per week. Nu nog vijf koeien en een paar varkens en schapen. Mijn winkel is het belangrijkst, het slachten doe ik er bij. Als ik alleen zou slachten, zou ik twintig koeien per week moeten doen om het rendabel te houden,’ laat hij De Stentor weten.
Gestopt
Door nieuwe regels en oplopende kosten zijn de laatste jaren veel slagers gestopt met het zelf slachten, maar Van de Pol wil zo lang mogelijk doorgaan: ‘Ik hou van het werk, dit is puur ambachtelijk. Ik ga zelf naar de boer om een koe uit te kiezen en maak er mooie producten van, zoals balkenbrij, boterhamworst, schouderham, worst en gehakt. Ik let bij het kopen van de koe altijd op het achterwerk, daar moet wel vlees aan zitten. Verder zijn de koeien die ik slacht niet ouder dan vier jaar en hebben ze niet vaker dan één keer gekalfd. Ik slacht alleen vrouwelijke dieren, dan zit er nog een randje vet aan het vlees. Dat hebben de mensen hier graag. Vroeger zeiden ze wel: het vlees moet in zijn eigen vet braden.’
Volgens Van de Pol is er één groot voordeel aan vlees dat zelf geslacht is: ‘De kwaliteit is veel beter. De dieren komen hier om zes uur 's ochtends, de keuring is om zeven uur en daarna worden ze geslacht. Ze staan hier maar twee uur te wachten, echt niet langer.’
04 december 2007 13:15 uur
