Beste lezers, ik kan het nog steeds niet snappen dat wij ambachtelijke slagers niet meedoen aan Het Nationaal Schoolontbijt (2-5 november).
De KNS heeft ons vele malen opgeroepen mee te doen en partner te zijn van onze ambachtelijke bakkers. Wij laten in mijn ogen hier een kans liggen om de jeugd kennis te laten maken met ons trotse ambacht. We laten ons kennen om een paar kilo vleeswaren te doneren. Een advertentie in een krant kost meer. Het Nationaal Schoolontbijt haalt alle media en is free publicity die ons in een positief daglicht stelt.
Jumbo
Maar ja, volgend jaar meldt een supermarktketen zich en maakt sier naar de jeugd. Die pakt uit met een Jumbo-idée en wat denkt u dat de jeugd zegt: ‘Ma, we gaan naar de supermarkt met die olifant, want die hebben lekkere boterhamworst.
En dan lopen wij te janken over het grootwinkelbedrijf. Maar we hadden ook kunnen stunten, bijvoorbeeld met een oude open brandweerwagen met daarop de bakker en de slager in traditionele kledij. Bij de school aangekomen even de sirene laten gaan. Dan hebben we attentiewaarde. Ik vind dit één van de gemiste kansen van het jaar .
Week van de Vleeswaren
Zo ook de Week van de Vleeswaren. Als ik zo om heen kijk hebben weinig
collega's hierop ingehaakt. Was het dat wij dat aangeboden handvatten niet wisten of konden vinden of dachten we toch te worden ondergesneeuwd door die anderen. In mijn ogen kunnen wij het gezegde ‘De jeugd heeft de toekomst’ beter vervangen door ‘laat je de vleeswaren maar van het brood eten’.
Knoeien met vlees
Mevrouw X aan de telefoon. Hallo Jan, we hebben een discussie. We hebben gegaarde burgers. Kunnen wij die opnieuw invriezen? Welke heeft u gekocht?, vraag ik. ‘Nee, we hebben ze niet bij jou gekocht, maar bij de boer.’ Ik zeg: ‘Is het niet verstandig dit aan de boer te vragen?’ ‘Ja, dat hebben we gedaan, maar hij wist het ook niet.’
‘Mevrouw, door de telefoon kan ik niet zien wat het is’, zeg ik, ‘en als ik een antwoord geef en het pakt verkeerd uit, heb ik het gedaan, daar begin ik niet aan.’ ‘Dat vind ik erg flauw van u’, zegt de dame. ‘Mevrouw, u koopt vlees bij iemand die er geen verstand van heeft en u ziet mij als deskundige. Ik begrijp niet dat u daar dan koopt.’ Waarop mevrouw zegt: ‘Het is rechtstreeks van de boer en heel zuiver en er is niet mee geknoeid.
Ik ben witheet. ‘Dus u suggereert dat wij slagers knoeien met vlees?’ ‘Nee dat zegt de boer’, antwoordt mevrouw.
Ik beëindig op gepaste wijze het telefoongesprek. Er zagen naast supers, leveranciers ook boeren aan onze stoelpoten.
Het ga u naar den vleze !
Jan Joosten
jan@slagerijjoosten.nl
