EDE - China staat niet direct bekend om de duurzame en milieuvriendelijke manier waarop van alles wordt geproduceerd. Neem de vleesindustrie. Groei stimulerende stoffen, antibiotica en andere verboden stoffen kunnen zomaar in het eindproduct terechtkomen. Tijdens de Olympische Spelen, deze zomer in China, moet alles anders zijn.
‘De voedselveiligheid in China is een groot probleem’, beaamt Jan Cortenbach, Chief Technical Officer in China voor het Edese veevoerbedrijf De Heus. ‘Allerlei verboden stoffen zijn vaak op de hoek van de straat gewoon te koop. Met de Olympische Spelen mag het natuurlijk niet gebeuren dat een sporter op doping wordt betrapt omdat hij een 'verkeerd' stukje vlees heeft gegeten. Of dat een moslim een kip krijgt voorgeschoteld die is opgegroeid met beendermeel van varkens. Daarom heeft het organisatiecomité van de Spelen over heel China een beperkt aantal slachthuizen geselecteerd, minder dan tien, die gegarandeerd veilig vlees leveren,’ laat hij dagblad De Gelderlander weten.
Varkens
De Heus is ook bij de gelukkigen met zijn slachthuis Liaoning Kinghey, waar drie miljoen varkens per jaar kunnen worden geslacht. Het is gevestigd in Shenyang, een stad met 7 miljoen inwoners, 800 kilometer ten noorden van Peking. ‘Daar wordt een deel van het voetbaltoernooi gespeeld’, meldt Cortenbach. ‘Dus wie weet, zorgen wij ervoor dat de Nederlandse voetballers een verantwoorde karbonade op hun bord krijgen. Als ze tenminste niet hun eigen eten meenemen. Maar goed, er zijn ook landen die dat niet kunnen, en die hebben ook recht op veilig vlees. Los daarvan zijn we natuurlijk heel blij dat we als Nederlands bedrijf zijn uitgekozen om dit te bewerkstelligen.’
De Chinezen laten weinig gelegen aan de productie van veilig vlees, weet de aan Wageningen Universiteit opgeleide Cortenbach. ‘De slachthuizen worden 24 uur per dag bewaakt, bang als ze zijn voor bioterrorisme. Verder draait het slachthuis volledig op de manier zoals we die in de afgelopen jaren hebben ontwikkeld. Dat betekent maximale hygiëne en controle over de hele keten, van de productie van voer tot het verwerken van het vlees.’
Antibiotica
Het voer voor de biggen – het gaat om een varkensslachterij – wordt geproduceerd in één van de zes fabrieken van De Heus in Shenyang. ‘Van lokale maïs en soja weten we helaas niet welke boer wat heeft geproduceerd. In Nederland wel. Maar het materiaal wordt streng gecontroleerd op bestrijdingsmiddelen en schimmels.’ De speciaal geselecteerde boeren fokken hun biggen, die nu al in de stallen rondlopen, op volgens de richtlijnen die Cortenbach en zijn medewerkers hen hebben bijgebracht. ‘Het gaat dan om de hoeveelheid voer, welke soort voer, de stalinrichting en hoe te handelen als de beesten onverhoopt ziek worden. Dan mag je antibiotica geven, maar met mate en tot twee weken voor het slachten.’
Ook voor het transport van de boer naar het slachthuis gelden regels. Evenzo voor het slachthuis. ‘De dieren moeten nuchter zijn en er mag geen slachtafval met het vlees in contact komen. Na de verwerking wordt alles gekoeld bewaard en vervoerd naar de hotels, waar ook weer speciaal opgeleide koks werken.’ Er kan nog steeds iets mis gaan. Cortenbach: ‘Een boer kan toch in de verleiding komen om zijn biggen bijvoorbeeld verboden stoffen te voeren, voor meer vlees dus meer geld. Maar dat is kortetermijndenken. Gegarandeerd dat hij wordt betrapt, want het vlees van elk beest wordt gecontroleerd. En met die boer werken wij in de toekomst natuurlijk niet meer samen.’
