Ziekte van Thieme

Ik heb op deze plek de laatste maanden al veel geschreven over de anti-vlees acties die ons land hebben overspoeld. Ik had me eigenlijk voorgenomen om mij dit jaar in te houden, omdat het voor u als lezer misschien wel vervelend wordt. Ik kan er niets aan doen, maar toch voel ik me nu wéér geroepen om het er over te hebben.

Aanleiding is het ‘persbericht’ van Wakker Dier over het paardenvlees in frikandellen en kroketten. Ik ga hier niet te veel uitweiden over de stemmingmakende en suggestieve inhoud van dit persbericht, maar ik wil er wel iets anders over kwijt.
En dat gaat over de klakkeloze napraterij van nagenoeg alle media in ons land. Die zien het persbericht, denken vervolgens: ‘hieperdepiep, lekker scoren’ en plempen het ongenuanceerde gehinnik van WD kritiekloos in de krantenkolommen. Vaak zelfs nog even aangedikt met de eigen mening van een redacteur. Zo plaatste de Stentor, het regionale dagblad in Oost-Nederland, het frikandellenbericht met deze eerste zin: ‘Liefhebbers van frikandellen en kroketten kunnen deze snack in het vervolg maar beter laten staan’ om vervolgens te papegaaien wat Wakker Dier in zijn persbericht schreef. Alsof er een enorm vleesschandaal naar boven was gehaald!

Dat half Nederland al lang weet dat paardenvlees soms in snacks wordt verwerkt, schreef niemand op. Waar haalt een redacteur het bovendien vandaan om het bericht met zo’n eerste zin te beginnen?
Het geeft maar weer eens aan dat de vlees- en snacksector waakzaam móet blijven en er echt voor moet zorgen dat er een tegengeluid komt. De nieuwe dierziekte in Nederland heet namelijk Ziekte van Thieme. Het blijkt een hardnekkig virus dat nog maar mondjesmaat wordt bestreden. Het wordt nu tijd dat de sector wat gaat doen om te voorkomen dat de ziekte zich nog verder uitspreidt over het land.

Caroline van der Plas
(Meat & Meal nr. 02, maart 2007)

Reageer

Klik hier om de nieuwe en eerder verschenen columns te lezen