Enkele weken geleden deed ik een interviewaanvraag bij Marianne Thieme. Het leek mij interessant om haar, voor het allereerste nummer van Vleesmagazine, te ondervragen over enkele actuele vleesonderwerpen: groeiende mondiale vleesconsumptie, milieu, dierenwelzijn, ritueel slachten, etc. etc.
Allemaal onderwerpen waarover de politica toch een uitgesproken mening heeft. Thieme wenste echter niet mee te werken aan een interview met ons. Ik heb in het verleden kennelijk wat te vaak op zere teentjes gestaan. Het antwoord dat ik terug kreeg was namelijk dit: ‘Helaas zullen we ditmaal niet op uw verzoek in gaan. Uit de artikelen die u in de afgelopen tijd aan de Partij voor de Dieren hebt gewijd, spreekt een zodanige vooringenomenheid, dat we het gevoel hebben dat we onze tijd nuttiger kunnen besteden op dit moment.’
Hoge bomen
Vooringenomenheid? Pardón? Nee, u bent “Miss Onbevooroordeeld 2009”… Tsss.
Ik stuurde het volgende antwoord terug: ‘Vooropgesteld is het natuurlijk ieders goed recht een interview te weigeren. Het argument dat u naar voren brengt, vind ik echter zeer flauw. Marianne Thieme is een persoon die regelmatig zelf de media opzoekt om haar standpunten te verkondigen. Niet zelden gaat dit gepaard met zeer ongenuanceerde uitspraken of in ieder geval zeer gekleurde uitspraken. Dus wat “vooringenomenheid” betreft verwijt de pot de ketel dat die zwart ziet. Daarnaast blijkt uit uw antwoord dat Marianne Thieme niet tegen kritiek kan van mensen die er wellicht een andere mening op nahouden. Marianne Thieme mag - zo begrijp ik nu - dus wel alles roepen over iedereen, maar zodra iemand een ander geluid laat horen, wordt deze in de ban gedaan? Het spreekwoord 'Hoge bomen vangen veel wind' is haar kennelijk vreemd.'
Oneliners
Maar helaas, Marianne was niet te vermurwen: ‘Natuurlijk staat het u geheel vrij om te schrijven zoals u wilt, maar dat de gekozen aanpak ook mensen minder enthousiast kan maken hun tijd te investeren in contact met uw blad, zult u moeten kunnen begrijpen.’
Nou nee, dat begrijp ik eerlijk gezegd níet van een gekozen volksvertegenwoordigster die de Nederlandse vleesindustrie stelselmatig in een kwaad daglicht stelt, VWA-keuringsartsen ‘corrupt’ noemt, en een tegenreactie op Paul McCartney’s oproep om minder vlees te eten, van Europarlementariër Esther de Lange onlangs als ‘treurig en dom’ kwalificeerde.
Wat ik wél begrijp is dat Thieme liever niet rechtstreeks met de vleesindustrie discussieert.
Dat begrijp ik zelfs heel goed, want hier zijn geen stemmen te winnen met oneliners.
