DOETINCHEM - De eerste keer dat de Nederlandse consument er op werd geattendeerd dat biggen een pijnlijke castratie moesten ondergaan, omdat wij zo nodig varkensvlees zonder berengeur willen, is inmiddels ruim twee jaar geleden.
Sindsdien is er veel gebeurd. Met horten en stoten is de vleesindustrie zover gekomen dat biggetjes deze wrede ingreep niet meer hoeven te ondergaan. Althans niet onverdoofd.
Discussie
De laatste weken werd tussen supermarkten en vleessector volop gediscussieerd over wat nou het beste is. Verdoofd castreren tot er een eindoplossing is voor een castratiestop, helemaal niet meer castreren en via een zogenoemde ‘bak- en braadtest’ eventuele berengeur opsporen, zoals al gebeurt bij slachterij Westfort, gewoon zeugenvlees in het schap leggen, etc.
Berengeur
Persoonlijk snap ik de ophef niet zo. De berengeur komt slechts bij twee tot vier procent van de ongecastreerde varkens voor, berekende slachterij Westfort onlangs.
Daarnaast herkent de consument helemaal geen berengeur én proeft die er ook nog eens niets van, zei het Landbouw Economisch Instituut even later. Dat hadden ze onderzocht.
Onmogelijk
Toch zeggen grote varkensvleesbedrijven als Vion dat het onmogelijk is om nu te stoppen met castratie. Volgens Vion lopen supermarkten ‘grote risico’s’ als ze berenvlees in de schappen leggen. ‘Als je klachten krijgt over stinkend vlees, dan heeft de hele sector een probleem. Het is spelen met vuur’, zegt de vleesverwerker.
Waarom?
Maar waarom dan? Als er maar zó weinig ‘stinkerds’ zijn en toch niemand het ruikt en proeft. Waarom dan die tien miljoen biggen tóch de ballen afsnijden? Om de buitenlandse afzet te garanderen? Het blijft hoe dan ook gruwelijk.
Zoon
Ik zit elke dag in de zweet(voeten)lucht van mijn puberende zoon en ik kan u vertellen: dát stinkt volgens mij nog veel meer dan berengeur. Maar hem laat ik toch ook niet castreren?
Caroline van der Plas
Reageer
Klik hier om alle columns te lezen
